datief

n

dativ

  1. (grammatica) derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen, voor een meewerkend voorwerp. Voorbeeld: De datief van ik is mij of me: Je geeft mij/me een boek

Myndigheter & officiella källor

Relevanta myndigheter och officiella källor för ämnet:

Relaterade källor

Relaterad bevakning och fördjupning finns hos bland andra: