bingo

interjection

bingo

  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

  2. (spel) kansspel, waarbij elke speler een eigen formulier met rijen nummers heeft en hierop die nummers aftekent die door een spelleider willekeurig worden getrokken en omgeroepen, totdat een speler een complete rij afgetekende nummers heeft en "Bingo!" roept

Myndigheter & officiella källor

Relevanta myndigheter och officiella källor för ämnet:

Relaterade källor

Relaterad bevakning och fördjupning finns hos bland andra: